Freiberger Paarden

Freiberger paarden werden oorspronkelijk gefokt in het Zwitserse Freigebergte, een zeer bezienswaardige omgeving aan de westelijke grens van Zwitserland met het Juragebergte in Frankrijk. Zo is ook hun Franse naam ontstaan: Franches Montagnes.

Freibergers gelden als lichte koudbloeden en zijn compacte paarden met een korte rug met goed draagvermogen, een krachtige hals, een hard droog beenwerk en dikwijls een zeer uitdrukkingsvol edel hoofd. Hun schofthoogte ligt tussen 150 en 160 cm en hun gewicht tussen
500 en 650 kg.

Zij zijn het enige Zwitserse paardenras en werden vroeger speciaal gefokt voor de inzet in de landbouw en in het leger. Tot in het midden van de 20ste eeuw werd nog gefokt met zwaardere types. In de jaren zestig werd er meer en meer gekruist met vreemd bloed uit de warmbloedfokkerij. Tegenwoordig worden zowel de lichtere als de middelzware types van freibergers gefokt.

Bij de fokkerij van Freiberger paarden wordt ook altijd veel aandacht besteed aan het innerlijke en niet enkel aan het uiterlijk. Reeds bij de keuring van jonge hengsten wordt, in tegenstelling tot keuringen in de warmbloedwereld, eerst een selectie van de jonge kandidaten gemaakt. Aansluitend volgt er een 40-dagen-test en daarna komt de keuring.

Merries, ruinen en hengsten ondergaan een test op 3 jarige leeftijd die uit meerdere opgaven bestaat. Bij deze test worden het rijden onder het zadel en het mennen, exterieur, gangenwerk, sereniteit en reactievermogen getest. De eindkwotering bestaat uit drie delen en toont de eventuele kopers wat de eigenschappen van het paard zijn voor wat betreft de zadelproef, aangespannen proef, de lichaamsbouw en de gangen. Deze kwotering wordt naast de score van de veulentest in de papieren van het paard vermeld.

Freibergers zijn absoluut robuust en hebben een goed weerstandsvermogen. Dikwijls zijn ze onder karige omstandigheden opgegroeid; in de winter in kleine stallen, in de zomer op de alpenweiden van de Zwitserse boeren. Paardengeluk!

Vanuit deze situatie stamt ook het typische “Freibergerkapsel”: geschoren manen en volledig kale kruin.

Voor de verzorging was het gemakkelijker de paarden te scheren vooraleer zij in het voorjaar op de bergweiden werden gedreven. Hier konden zij zich in de zomer helemaal vrij en zonder tussenkomst van de mens bewegen.

Vandaag is dit het kenmerk van een Freiberger!

Ook in onze contreien leven Freibergers graag in open stallen en geven ze de indruk zich bij het slechtste weer buiten zeer goed te voelen. Zij zijn een ras dat zeer weinig eisen stelt op gebied van voeder en bij weinig arbeid absoluut tevreden zijn met hooi en stro, zonder extra krachtvoer.

Freibergers zijn extreem vriendelijke, evenwichtige en arbeidsgewillige paarden. Dat maakt hen zo perfect in de omgang als partner en vriend.

Zij zijn uitstekend geschikt voor de mensport, recreatieruiters zijn vol lof over het uithoudingsvermogen en het koele reactievermogen in drukke situaties zoals; verkeer en optochten. Westernruiters zijn vol geestdrift van hun zachte “gangen” en hun wendbaarheid. In de gehandicaptentherapie zijn Freiberger de lievelingen van kleine en grote patiënten. Ook vandaag nog worden zij dikwijls in de land- en bosbouw ingezet.

Maar ook u moet, zoals bij elk ander paard, duidelijke leiding hebben en correcte omgang bieden. De mythe van beginnerspaard mag u niet verleiden om er onzorgvuldig mee om te gaan.

Wanneer men een freiberger wil importeren moet men rekening houden met een exportbelasting en douaneafhandeling om in de EU in te voeren. Tol, belasting en gezondheidsverklaring van de dierenarts staat de potentiële koper te wachten in Zwitserland. Daarbij komen dikwijls nog lange wachttijden aan de grenzen in de Europese Unie.